Dyrektywa unijna eed

Unijna dyrektywa Atex określa podstawowe wymagania, jakie wymagają być zrealizowane przez każde produkty, które są oddane do używania w przestrzeniach zagrożonych wybuchem. Normy powiązane funkcjonalnie z informacją określają szczegółowe wymagania. W ramach wewnętrznych regulacji, wprowadzanych w poszczególnych krajach członkowskich organizowane są wymagania, które nie są precyzowane ani przez dyrektywę, ani przez normy wewnętrzne. Wewnętrzne regulacje nie mogą stanowić niezgodne z przepisami dyrektywny, ani nie może przylegać do zaostrzenia wymagań narzuconych przez dyrektywę.

Dyrektywa Atex została przedstawiona w utrzymanie, aby maksymalnie zminimalizować ryzyko, jakie jest zjednoczone z użyciem dowolnego towaru w rejonach, w jakich może przekraczać atmosfera grożąca wybuchem. Producent ponosi pełną odpowiedzialność za określanie, czy konkretny produkt podlega ocenie współprace z normami atex także za dostosowanie danego materiału do aktualnych zasad. Atest atex jest wymagany w wypadku produktów, jakie wybierają się w przestrzeni zagrożenia wybuchem. Strefa zagrożenia wybuchem stanowi wtedy dziedzina, gdzie tworzy się, użytkuje lub przechowuje substancje, które w zintegrowaniu z powietrzem mogą wytworzyć mieszaniny wybuchowe. W szczególności do grupy takich substancji zalicza się: ciecze, gazy, pyły i włókna łatwopalne. Potrafią wtedy żyć np. benzyny, alkohole, wodór, acetylen, pył węglowy, pył drzewny, pył cynkowy. Do wybuchu powstaje w sukcesu, kiedy duża ilość energii wypływająca z skutecznego źródła zapłonu dochodzi do atmosfery wybuchowej. Po zainicjowaniu pożaru dochodzi do wybuchu, który decyduje wielkie zagrożenie dla istnienia i zdrowia ludzkiego.